تکنیک‌هایى براى رسیدن به آرامش 

ممکن است فکر کنید چند دقیقه آسودگى در انتهاى روز براى احساس آرامش و آسودگى کافى است. متاسفانه چند دقیقه براى بهره بردن از فواید مخالف تنش روحى و روانى آسودگى (relaxation) عمیق کفایت نمى کند.هنگامى که حقیقتاً آسوده مى شوید، تنش از روح و تن تان برداشته مى شود. اگر چنین تنشى را در زندگى خویش احساس مى کنید، لازم است وقت کافى براى این کار اختصاص دهید. در غیر این صورت آثار منفى حاصل از پاسخ بدن تان به تنش ها- که از جمله مى تواند به صورت سردرد، بى خوابى یا خطر ابتلا به بیمارى هاى قلبى بروز نماید- مى توانند به سلامتى تان آسیب رسانند.آموختن چگونگى وضعیت آسوده گرفتن، چندان دشوار نیست. براى شروع، چند تکنیک را امتحان کنید، تا آثار مثبت آن را بر سلامتى خود به چشم ببینید.

• چرا آسودگى؟
با این همه کارهایى که بر سرمان ریخته، انجام روزانه چنین کارى به آسانى فراموش مى شود. ولى اگر چنین شود، آن وقت از تمام فواید و منافع آسودگى براى سلامتى محروم خواهید شد. آسودگى مى تواند پاسخ هاى بدن تان به تنش ها را بدین ترتیب بهبود بخشد:
کاستن از سرعت ضربان قلب، که به معنى کار کمترى براى قلب است،کاهش فشار خون،کاستن از سرعت تنفس،افزایش جریان خون به عضلات مهم بدن و کم کردن تنش هاى عضلانى
پس از کسب مهارت هاى آسودگى، مى توانید شاهد این نتایج سودمند باشید:
علائمى چون سردردها، تهوع، اسهال و درد، کمتر به سراغ تان مى آیند،پاسخ هاى هیجانى چون خشم، گریستن، اضطراب، دلشوره و سرخوردگى، کمتر به سراغ تان مى آیند،انرژى بیشتر،تمرکز ذهنى بهتر،توانایى بیشتر در برخورد و رفع و رجوع مسائل و مشکلات وکارایى بیشتر در فعالیت هاى روزمره پیدا مى کنید.
با فراگیرى آسودگى، از تنش هاى عضلانى و احساسات جسمى دیگر ناشى از پاسخ توام با تنش به مشکلات روزمره، بیشتر آگاه خواهید شد. به مرور حتى ممکن است پیش از آن که ذهن تان متوجه وجود تنش در شما شود، بر واکنش بدن به آن آگاه شوید. پس از آن که دانستید پاسخ به تنش چه احساسى را در شما به وجود مى آورد، خواهید توانست در لحظه اى که عضلات تان شروع به ایجاد تنش مى کنند، آگاهانه براى شل شدن آنها تلاش کنید.

• تکنیک هاى آسودگى
خب چه کار کنیم؟ این تکنیک ها مى توانند براى شروع مفید باشند. اگر بلافاصله اثر و نتیجه اى از آنها مشاهده نکردید، ناامید نشوید. صبور باشید، وقت بگذارید، و تمرین کنید. و با تصور آرامش و آسودگى که سرانجام به شما دست خواهد داد، به خود انگیزه بدهید.

• تنفس توام با آسودگى
تاکنون توجه کرده اید که هنگامى که در تنش به سر مى برید، چگونه نفس مى کشید؟ به طور معمول، تنش موجب مى شود، که تند و سطحى نفس بکشیم. این نوع تنفس، موجب حفظ و تداوم سایر جنبه هاى پاسخ توام با تنش، مانند ضربان سریع تر قلب و عرق کردن مى شود. اگر بتوانید بر تنفس خود فائق آیید، خود به خود از شدت و حدت آثار مارپیچى حاصل از تنش حاد کاسته خواهد شد. تنفس آسوده که به آن تنفس دیافراگمى نیز مى گویند، مى تواند به این کار کمک کند. این تکنیک اساسى را روزانه دو بار و زمانى که احساس تنش مى کنید، تمرین کنید. ترتیب مراحل آن از این قرار است:

-دم: با دهان بسته و شانه ها به وضعیت آسوده، تا شماره شش بشمارید و به آهستگى نفس عمیقى بکشید. در همان حال، شکم خود را به سمت جلو بیاورید. بگذارید هوا دیافراگم تان را به سمت پایین براند.
-نگاه داشتن نفس: به آهستگى تا شماره چهار بشمارید، و در این مدت هوا را در سینه نگاه دارید.
-بازدم: تا شماره شش بشمارید، و در همان حال به آهستگى هوا را از ریه هاى تان بیرون دهید.
-تکرار: این چرخه دم، حبس نفس و بازدم را سه تا پنج بار تکرار کنید.

• آسودگى تدریجى عضلات
هدف از آسودگى تدریجى عضلات کاستن از تنش موجود در عضلات تان است. نخست، جاى آرامى را پیدا کنید، که بتوانید بدون قطع تمرین به آن ادامه دهید. اگر لباس تنگى پوشیده اید، آن را باز کنید، و عینک تان (یا اگر لنز چشمى دارید) آن را بردارید.
هر یک از گروه هاى عضلانى را لااقل به مدت پنج ثانیه سفت، و سپس لااقل به مدت  ??  ثانیه شل کنید. پیش از آن به گروه دیگرى از عضلات بپردازید، این کار را چند بار تکرار کنید.
-ناحیه فوقانى صورت: ابروها را بالا برده، در پیشانى و پوست سر تنش ایجاد کنید. حال عضلات را شل کنید. سپس این کار را تکرار کنید.
-ناحیه میانى صورت: چشم هاى تان را تا جایى که مى توانید کج کنید، در بینى و دهان چین ایجاد نمایید، طورى که احساس تنش در ناحیه میانى صورت داشته باشید. حال عضلات را شل کنید. سپس این کار را تکرار کنید.
-ناحیه تحتانى صورت: دندان هاى تان را بر روى هم فشار دهید، و گوشه هاى دهان را به سمت گوش ها بکشید. دندا ن هاى تان را (مانند حیوانى که چنگ و دندان نشان مى دهد) نشان دهید. حال عضلات را شل کنید. سپس این کار را تکرار کنید.
-گردن: به آرامى چانه تان را به سینه نزدیک کنید. احساس کشش در پشت گردن تا پشت سر داشته باشید. حال عضلات را شل کنید. سپس این کار را تکرار کنید.
-شانه ها: شانه ها را به سمت گوش ها بکشید، طورى که احساس فشار در شانه ها، سر، گردن و ناحیه فوقانى پشت داشته باشید. حال عضلات را شل کنید. سپس این کار را تکرار کنید.

حکایت 
پارسایى را دیدم به محبت شخصی گرفتار ، نه طاقت صبر و نه یارای گفتار. چندانکه ملامت دیدی و غرامت کشیدی ترک تصابی نگفتی و گفتی :
کوته نکنم ز دامنت دست
 
ور خود بزنى به تیغ تیزم
 
بعد از تو ملاذ و ملجاءیى نیست
 
هم در تو گریزم ، ار گریزم
 
باری ملامتش کردم و گفتم : عقل نفیست را چه شد تا نفس خسیس غالب آمد ؟ زمانی بفکرت فرو رفت و گفت ک
هر کجا سلطان عشق آمد، نماند
 
قوت بازوى تقوا را محل
 
پاکدامن چون زید بیچاره اى
 
اوفتاده تا گریبان در وحل

* * * ** * * ** * * ** * * ** * * ** * * ** * * ** * * ** * * ** * * ** * * **
کاربرمحترم سوالات خودرامیتوانیددربخش نظرات مطرح کنید_ پاسخ شمابه ایمیلتان ارسال می شودایمیل خود را درپایان سوالهایتان حتما تایپ کنید

http://dr.mihanblog.com/             
http://hosseinagha.blogfa.com/
http://hosseinagha.blogsky.com/
کاربر عزیز شما می توانید مطالب پزشکی مورد نظرتان را به روش زیر از سایت گوگل _یاهو سرچ کنید مطلب پزشکی مورد نظر+سایت رسمی دکتر حسین میرزایی
 * * * ** * * ** * * ** * * ** * * ** * * ** * * ** * * ** * * ** * * ** * * *